Εκδήλωση: «Γάζα, Ελεύθερη Πολιορκημένη» (Χανιά)

Εκδήλωση του Συλλόγου Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό «ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ»

Τετάρτη 25 Νοέμβρη 8:30μμ,

στο "Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών"

Με τη συμμετοχή ακτιβιστών του International Solidarity Movement (ISM), που έδρασαν στη Λωρίδα της Γάζας, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον πόλεμο.

Πλησιάζοντας η επέτειος ενός χρόνου από τη βάρβαρη ισραηλινή επίθεση στην ανυπότακτη Λωρίδα της Γάζας, και με αφορμή τη διεθνή ημέρα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, στην εκδήλωση θα παρουσιαστούν νέα συγκλονιστικά βίντεο για την καθημερινότητα του αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας, τις επιθέσεις των Ισραηλινών κατοχικών δυνάμεων σε άμαχους ψαράδες και αγρότες, τη δράση των διεθνών αλληλέγγυων και την καθημερινή «από τα κάτω» αντίσταση των απλών Παλαιστινίων.

Θα ακολουθήσει ενημέρωση για το πώς μπορεί κανείς να συμμετάσχει στις δράσεις των διεθνών ακτιβιστών στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη και για την διεθνή Πορεία Ελευθερίας προς τη Γάζα που θα προσπαθήσει να σπάσει τον αποκλεισμό στην πρώτη επέτειο της έναρξης των σφαγών.

Νέος Πολυχώρος “ΞΑΣΤΕΡΙΑ” στο Ηράκλειο

Πολυχώρος έκφρασης, αντίστασης και πολιτισμού

Είναι πολύ σημαντικό στην εποχή που ζούμε να υπάρχουν χώροι εναλλακτικοί, χώροι έκφρασης και δημιουργίας, χώροι που μπορεί η νεολαία και οι εργαζόμενοι να βρεθούν, να συζητήσουν, να προβληματιστούν για ό,τι συμβαίνει γύρω τους, για να το αλλάξουν.

Και στην πόλη μας υπάρχει η ανάγκη για τέτοιους κοινωνικούς χώρους. Κοινωνικούς χώρους που θέλουν να ανοίξουν μέτωπο στον ατομισμό και την αποξένωση. Αποξένωση που μπορεί να εκφράζεται είτε με τη μορφή «κλείσιμο στο καβούκι» είτε με την μορφή της μαζικής εκτόνωσης που προτείνεται ως σύγχρονη ψυχαγωγία.

Η οργάνωση της ΚΟΕ (Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας) στο Ηράκλειο παίρνει την πρωτοβουλία για τη δημιουργία του πολυχώρου “ΞΑΣΤΕΡΙΑ”, ενός πολυχώρου έκφρασης, αντίστασης και πολιτισμού, φιλοδοξώντας να καλύψει ένα τμήμα από το παραπάνω κενό:

Χώρος έκφρασης: όπου προοδευτικοί άνθρωποι συναντιόνται για να συζητήσουν, να ζυμωθούν, να ανταλλάξουν απόψεις, να χαλαρώσουν, να διασκεδάσουν σε ένα μέρος που δεν λειτουργεί με τον αγοραίο τρόπο

Χώρος αντίστασης: όπου ανένταχτος κόσμος και σχήματα, ομάδες, σύλλογοι κλπ μπορούν να τον χρησιμοποιήσουν για να συζητήσουν, να οργανώσουν τη δράση τους και την παρέμβασή τους

Χώρος πολιτισμού: όπου θα προβάλλεται ο πολιτισμός της αριστεράς, των κινημάτων, των αγώνων, της αλληλεγγύης, της σκέψης και όχι ο πολιτισμός του κέρδους, της εκμετάλλευσης και του «φαίνεσθε»

Την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου, θα γίνουν τα εγκαίνια του νέου πολυχώρου και στις 21:00 το συγκρότημα του Γιάννη Παξιμαδάκη θα μας κρατήσει συντροφιά με λαϊκή μουσική.

Πολυχώρος “ΞΑΣΤΕΡΙΑ”
Ραδάμανθους 5 (έναντι Αγίου Μηνά)
http://xasteria-ira.blogspot.com/

20 χρόνια μετά την πτώση του Τείχους

Από το Blog του σκιτσογράφου Γ. Ιωάννου

Μέχρι να πάψουν οι γυναίκες να είναι πολίτες β' κατηγορίας...

Παρουσιάζοντας την πρώτη μελέτη του για την υγεία των γυναικών σε όλο τον κόσμο, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε ότι το AIDS είναι σήμερα η κύρια αιτία θανάτου και ασθένειας μεταξύ των γυναικών ηλικία 15 έως 44 ετών.

Είναι πραγματικά μια «αποτρέψιμη τραγωδία», σχολίασε η Μάργκαρετ Τσαν, γενική διευθύντρια του ΠΟΥ, παρουσιάζοντας στη Γενεύη την έκθεση των 91 σελίδων.

Οι γυναίκες, είπε, απολαμβάνουν ένα βιολογικό πλεονέκτημα, αφού τείνουν να ζουν 6 έως 8 χρόνια περισσότερο από τους άνδρες. Ωστόσο σε πολλά μέρη του πλανήτη υποφέρουν από σημαντικά μειονεκτήματα λόγω της φτώχιας, της περιορισμένης πρόσβασης στην υγειονομική περίθαλψη και τους κοινωνικούς κανόνες που δίνουν προτεραιότητα στην υγεία των ανδρών.

Το σεξ χωρίς προφύλαξη είναι ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για τις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η πρακτική αυτή συνδέεται με το ένα πέμπτο των θανάτων γυναικών αυτής της ηλικιακής ομάδας. Άλλοι παράγοντες είναι η έλλειψη πρόσβασης σε μεθόδους αντισύλληψης καθώς και η έλλειψη σιδήρου στη διατροφή.

«Οι γυναίκες που δεν γνωρίζουν πώς να προστατευτούν από αυτές τις μολύνσεις [με HIV], ή δεν μπορούν να το κάνουν, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο ασθένειας ή θανάτου. Το ίδιο ισχύει για όσες δεν μπορούν να προστατευτούν από τις ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες ή να ελέγξουν τη γονιμότητά τους λόγω της έλλειψης πρόσβασης στην αντισύλληψη» ανέφερε η Τσαν.

«Δεν πρόκειται να δούμε σημαντική βελτίωση στην υγεία των γυναικών μέχρι να πάψουν να θεωρούνται πολίτες δεύτερης κατηγορίας σε πολλά μέρη του κόσμου» είπε.

Όσον αφορά την κύρια αιτία θανάτου στις γυναίκες ανεξαρτήτως ηλικιακής ομάδας, είναι σήμερα οι καρδιαγγειακές παθήσεις, οι οποίες κάποτε θεωρούνταν «ανδρικό» πρόβλημα, επισημαίνει ο ΠΟΥ.

Από το www.in.gr

Οι Παλαιστίνιοι δεν θα μείνουν μόνοι τους!

Ανακοίνωση του Συλλόγου ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ για τη σύλληψη από Ισραηλινούς, Ελληνίδας διπλωματικής υπαλλήλου στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ. Περισσότερα για το επεισόδιο εδώ

"Καταδικάζουμε την απαράδεκτη και προκλητική στάση της Ισραηλινής αστυνομίας που συνέλαβε Ελληνίδα, εργαζόμενη στο προξενείο της Αν. Ιερουσαλήμ, για τον λόγο ότι τόλμησε να διαμαρτυρηθεί για την κατάσχεση των διαβατηρίων διεθνών ακτιβιστών, οι οποίοι βρίσκονταν σε ενημερωτική επίσκεψη στη γειτονιά Sheikh Jarrah. Πρόκειται για μία από τις γειτονιές της Αν. Ιερουσαλήμ, οι οποίες καθημερινά δέχονται την επίθεση εποίκων και αστυνομίας, με μόνο σκοπό την εγκατάλειψη της από τον παλαιστινιακό πληθυσμό. Οι αυθαίρετες κατεδαφίσεις σπιτιών, οι βίαιες εκδιώξεις οικογενειών -οι οποίες μένουν εκεί για δεκαετίες- και η οικοδόμηση παράνομων εποικισμών στη θέση των παλαιών οικιών, συνεχίζονται καθημερινά. Η δημιουργία τετελεσμένων στη δημογραφική σύνθεση του πληθυσμού της Αν. Ιερουσαλήμ είναι το σχέδιο τους.

Οι Παλαιστίνιοι αντιστέκονται με κάθε τρόπο, αρνούμενοι να αφήσουν τα σπίτια τους, κι όταν αυτά κατεδαφίζονται στήνουν τέντες στη θέση τους και μένουν εκεί μετατρέποντας τις σε κέντρα αγώνα και ενημέρωσης. Μια τέτοια τέντα επισκέφθηκαν 40 διεθνείς ακτιβιστές, μέλη ΜΚΟ, για να ενημερωθούν. Αυτό θεωρήθηκε ¨παράνομη συγκέντρωση¨ από τη Ισραηλινή αστυνομία, η οποία ζήτησε και πήρε τα διαβατήρια όλων των παρευρισκομένων, καταγράφοντας τους. Στην έντονη διαμαρτυρία ελληνίδας, εργαζόμενης στο ελληνικό προξενείο (το οποίο βρίσκεται μερικές δεκάδες μέτρα από την τέντα), για την απαράδεκτη συμπεριφορά τους, η απάντηση ήταν να πάρουν το διαβατήριο της και να συλλάβουν την ίδια και έναν ραβίνο -μέλος οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μετά την άμεση παρέμβαση του Γενικού Προξένου προς τις Ισραηλινές αρχές και το έντονο διάβημά του για την πρωτοφανή άρση της διπλωματικής ασυλίας, αφέθηκε ελεύθερη μετά από μερικές ώρες.

Για ακόμη μια φορά αποδεικνύεται περίτρανα πόσο σημαντική είναι η παρουσία του διεθνούς κινήματος αλληλεγγύης, για να μην περάσουν τα σχέδια των Ισραηλινών, και ειδικότερα σήμερα που προσπαθούν με κάθε τρόπο να εκδιώξουν τους Παλαιστίνιους από την Αν. Ιερουσαλήμ. Στην εφαρμογή του σχεδίου τους δεν πρέπει να υπάρχουν μάρτυρες και όποιος τους ενοχλεί, ακόμη και αν είναι διπλωμάτης , έχουν σκοπό να τον απομακρύνουν με κάθε τρόπο. Το επεισόδιο αυτό είναι συνέχεια άλλων επεισοδίων με αρχή τις συνεχείς προκλήσεις ακροδεξιών ομάδων στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ, το καινούριο καθεστώς στο αεροδρόμιο του Τελ-Αβίβ με τους Ισραηλινούς να ζητούν υπογραφή από τους επισκέπτες ότι δεν θα μεταβούν στην Δ. Όχθη, και την ποινικοποίηση της φιλοξενίας ακτιβιστών σε σπίτια Παλαιστίνιων. Μια συνολική προσπάθεια αφανισμού και εξόντωσης βρίσκεται σε εξέλιξη.

Θα συνεχίσουμε με κάθε τρόπο να στεκόμαστε στο πλευρό των Παλαιστινίων, στον αγώνα που δίνουν για να αποτραπεί ο οριστικός ξεριζωμός τους από τη γη τους. Θα συνεχίσουμε να πηγαίνουμε σε κάθε γωνιά της Παλαιστίνης, όσοι περισσότεροι μπορούμε και για όσο καιρό χρειαστεί. Καλούμε κάθε προοδευτικό άνθρωπο στη χώρα μας να καταδικάσει αυτές τις ενέργειες, να απαιτήσει από την ελληνική κυβέρνηση να σταματήσει την πολιτική της προσέγγισης με το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ και να βρεθεί την Παλαιστίνη με κάθε ευκαιρία"

Νοσοκομείο Χανίων: 8 αντί για 28 νοσηλεύτριες στη ΜΕΘ

Από τα σημερινά "Χανιώτικα Νέα"

Σε 8 από 16 μειώθηκε ο αριθμός των νοσηλευτριών για τις 7 κλίνες στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) του Νοσοκομείου Χανίων και αυτό τη στιγμή κατά την οποία θα έπρεπε να υπηρετούν 28!

Το οξύτατο αυτό πρόβλημα γνωστοποιεί με επιστολή του προς τη διοίκηση του Νοσοκομείου Χανίων ο Σύλλογος Εργαζομένων.

Στην επιστολή που υπογράφουν η πρόεδρος του Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων Ολγα Λεβάκη και ο γραμματέας Γιώργος Φραγκιουδάκης, αναφέρεται:

“To Δ.Σ. του συλλόγου σας γνωστοποιεί ένα οξύτατο πρόβλημα, που ενώ εδώ και πάρα πολύ καιρό, ταλαιπωρεί τους εργαζόμενους στη ΜΕΘ, δεν έχουν παρθεί τα απαραίτητα μέτρα. Είναι γνωστό σε όλους η ανάγκη ύπαρξης Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) σε ένα νοσοκομείο. Για την ομαλή λειτουργία της χρειάζεται ένας ικανός αριθμός νοσηλευτικού προσωπικού που βγαίνει σε αναλογία κλινών και βαρύτητας περιστατικών. Στη ΜΕΘ του Νοσοκομείου μας, ενώ θα έπρεπε να υπηρετούν για 7 κλίνες, 28 νοσηλεύτριες, αριθμός που ποτέ δεν εφαρμόστηκε, υπηρετούσαν 16 συνάδελφοι με τον αριθμό τους να έχει φτάσει σήμερα στους 8 εργαζομένους. Η κατάσταση είναι κρίσιμη τόσο για τους ίδιους τους εργαζομένους αλλά και για τους νοσηλευόμενους ασθενείς. Άπειρα έγγραφα στους αρμοδίους δεν έχουν αποδώσει καρπούς. Ύστατη ενέργεια η κοινωνικοποίηση του προβλήματος, αλλά και η ενεργή κινητοποίηση όλων μας για να δοθεί λύση”.

Επιτέλους, οι αρμόδιοι τι περιμένουν; Επιβάλλεται να δοθεί λύση εδώ και τώρα!

Γ. ΛΥΒ.

Να ακυρωθεί τώρα η αποικιοκρατική σύμβαση με την Cosco

Συμπαράσταση στην απεργία στον ΟΛΠ

Ο μακροχρόνιος αγώνας για να μην περάσει το ξεπούλημα του λιμανιού του Πειραιά έχει μπει στην πιο κρίσιμη φάση του. Είναι γνωστό ότι η σύμβαση που υπέγραψε η κυβέρνηση Καραμανλή με την Cosco είναι γεμάτη παρανομίες προκειμένου να προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση και να υπηρετηθεί η κινεζική εταιρία και όσοι παίρνουν μίζες από αυτήν. Ότι είναι μια αποικιοκρατική σύμβαση και προδιαγράφει ακόμα ένα σοβαρό χτύπημα στα εργασιακά δικαιώματα και τις θέσεις εργασίας. Η σύμβαση με την Cosco είναι με λίγα λόγια καταστροφική για τους εργαζόμενους, το λαό και τη χώρα και πρέπει να καταργηθεί άμεσα. Είναι αλήθεια ότι το δρόμο τον έστρωσε η μετατροπή του ΟΛΠ σε ανώνυμη εταιρία, η μετοχοποίηση και η κατάργηση του αποκλειστικά δημόσιου ελέγχου του λιμανιού. Εκείνο που σήμερα είναι το κρίσιμο και αποφασιστικό είναι να ενωθούν όσο το δυνατόν περισσότερες δυνάμεις με βάση το στόχο και το αίτημα της άμεσης κατάργησης της αποικιοκρατικής σύμβασης.

Μπορεί η σύμβαση να καταργηθεί; Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αναφέρεται στις δυσκολίες που έχει αυτό. Καταρχήν όμως θα πρέπει να επιβεβαιωθεί αν ισχύουν ακόμα όσα έλεγαν προεκλογικά τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Αν ισχύουν αυτά που έλεγε η κα Σουρή ως εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για θέματα ναυτιλίας πριν έξι μήνες στο συνέδριο της ΟΜΥΛΕ ότι «η κυβέρνηση προχώρησε στη σύναψη μιας κυριολεκτικά αποικιοκρατικού χαρακτήρα σύμβασης» και ότι «αδιαφορώντας για το δημόσιο συμφέρον, προχώρησε σε μία σκανδαλώδη συμφωνία». Αν ισχύουν όσα έλεγε την ίδια περίοδο στη βουλή ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ ο κος Παπουτσής ότι η συμφωνία λειτουργεί κατά του δημόσιου συμφέροντος. Αν ισχύουν όσα έλεγε ο κος Καρύδης ως γραμματέας του Τομέα Εμπορικής Ναυτιλίας του κόμματος σε συνέντευξή του τρεις μέρες πριν τις εκλογές ότι «η σύμβαση παραχώρησης είναι βλαπτική και λεόντειος για το ελληνικό δημόσιο» και ότι «το ΠΑΣΟΚ θα εξαντλήσει όλες τις δυνατότητες -και υπάρχουν πολλές- και σε νομικό και σε πολιτικό επίπεδο ώστε να υπάρξει ριζική και σε βάθος επαναδιαπραγμάτευση, που θα αγγίζει τον πυρήνα και τη φιλοσοφία του νόμου της παραχώρησης». Θα πρέπει ακόμα να επιβεβαιωθεί το νόημα των δηλώσεων του ίδιου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου όταν μετά τη συνάντηση με τον Κινέζο πρόεδρο τον περασμένο Νοέμβριο έλεγε: «Είχα την ευκαιρία να επαναλάβω την πάγια θέση του ΠΑΣΟΚ για τις στρατηγικές υποδομές και το πώς εμείς τις βλέπουμε για την πατρίδα μας».

Αν τα παραπάνω είχαν πραγματική ισχύ και δεν ειπώθηκαν για άλλούς λόγους, αν η σημερινή κυβέρνηση θέλει να υπερασπίσει το δημόσιο συμφέρον καταργώντας τη σύμβαση που καταψήφιζε και καταδίκαζε ως τώρα και απλά αντιμετωπίζει νομικές και τεχνικές δυσκολίες τότε προκύπτουν τα παρακάτω ερωτήματα:

1. Γιατί η νέα κυβέρνηση δεν εξέφρασε από την πρώτη στιγμή καμιά ουσιαστική πολιτική θέση για το θέμα; Λένε ότι δεν μπορούσαν να λύσουν το θέμα από την πρώτη μέρα. Γιατί όμως δεν επανέλαβαν οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης και ο νέος πρωθυπουργός την «πάγια θέση τους για τις στρατηγικές υποδομές» και άρα έστω την πολιτική βούληση να υπερασπιστούν το δημόσιο συμφέρον και να μην εφαρμοστεί η βλαπτική συμφωνία; Γιατί μιλάνε μόνο για τις «δυσκολίες της επαναδιαπραγμάτευσης».
2. Γιατί και νομικά δεν κινείται άμεσα η κυβέρνηση υπέρ της κατάργησης της σύμβασης αντί να προεξοφλεί τις όποιες δυσκολίες; Είναι δυνατόν να μην μπορεί η ίδια η κυβέρνηση της χώρας να κάνει τίποτα για να υπερασπίσει το λαό και τους εργαζόμενους από μια τέτοια επιζήμια σύμβαση; Γιατί από την πρώτη στιγμή παραιτείται από το δικαίωμα να κάνει αυτό που θα έπρεπε να είναι βασικό καθήκον της;
3. Γιατί επιμένει η κυβέρνηση να λυθεί η απεργία των λιμενεργατών και οποιαδήποτε συζήτηση να γίνει αφού θα έχει εγκατασταθεί η Cosco στο λιμάνι; Δεν σπρώχνει έτσι στη ντε φάκτο κατοχύρωση μιας επιζήμιας για το δημόσιο συμφέρον συμφωνίας;
4. Αν, όπως ισχυρίζονται οι κυβερνητικοί παράγοντες, οι όροι της συμφωνίας έχουν δέσει χειροπόδαρα την κυβέρνηση με ρήτρες και πρόστιμα που θα πρέπει να καταβληθούν σε περίπτωση μη εφαρμογής μιας διάτρητης σύμβασης τότε πως είναι δυνατόν να επιλέχτηκε και να συνεχίζει να είναι στην κρίσιμη θέση του υπουργού παρά τω πρωθυπουργώ ο κος Παμπούκης, το νομικό γραφείο του οποίου συμβούλευε την Cosco και δούλεψε για να επιβληθούν αυτοί οι βλαπτικοί για το δημόσιο συμφέρον όροι;

Τα ερωτήματα αυτά δεν μπορούν να μένουν αναπάντητα. Δεν είναι πρωτοφανές στα διεθνή χρονικά να κινηθεί μία κυβέρνηση ενάντια σε μια βλαπτική και διάτρητη συμφωνία, να επιδιώξει την κατάργησή της. Εκείνο που χρειάζεται είναι η πολιτική βούληση να δοθεί κόντρα με τα συμφέροντα, η πολιτική βούληση να ακολουθηθεί μια πορεία έξω από τα στενά όρια του νεοφιλελευθερισμού που θεωρεί βάρος τη δημόσια περιουσία και χρυσό κανόνα την ιδιωτικοποίηση.

Την βούληση αυτή όμως την έχουν οι εργαζόμενοι και μπορούν να επιβάλουν την ακύρωση της συμφωνίας. Η αποφασιστική στάση τους δείχνει ότι δεν είναι ο μόνος δρόμος η υποταγή και η θυσία των νεότερων και των μελλοντικών εργαζομένων έναντι κάποιας πρόσκαιρης «εξασφάλισης» ορισμένων. Ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί μέχρι να πεταχτεί στο καλάθι των αχρήστων η αποικιοκρατική σύμβαση. Σε αυτό τον αγώνα οι απεργοί έχουν δυνατούς συμμάχους και πρέπει να τους βρουν όλους δίπλα τους: Τους εργαζόμενους στα λιμάνια όλης της χώρας. Τους εργαζομένους σε όλους τους κλάδους. Τους νέους που τους ετοιμάζουν για σύγχρονα σκλαβοπάζαρα. Τα μικρομεσαία στρώματα που δεν εκπροσωπούνται από τον κάθε Μίχαλο και κανένα συμφέρον δεν έχουν από το ξεπούλημα του λιμανιού. Το λαό του Πειραιά που έχει κάθε λόγο να παλέψει για δημόσιο λιμάνι. Όλο το λαό που έχει ανάγκη από νίκες περισσότερο από ποτέ. Την Αριστερά που ο ρόλος της είναι αποφασιστικά και ενωτικά να στέκεται δίπλα σε όλους τους εργαζόμενους. Άμεσα απαιτείται η επέκταση του αγώνα, ώστε να αγκαλιάσει όλους τους εργαζόμενους και την κοινωνία. Η έκφραση με κάθε τρόπο της συμπαράστασης όλων είναι απαραίτητη.

Για τη νίκη των εργαζόμενων και της απεργίας

Για ένα δημόσιο λιμάνι που θα λειτουργεί με ισχυρή τη θέση των εργαζόμενων και κοινωνικά κριτήρια

Δικάζονται 8 κάτοικοι των Αγ.Αναργύρων για τους αγώνες τους

Στις 14 του Οκτώβρη θα επαναληφθεί η δίκη των 8 κατοίκων των Αγ. Αναργύρων και του Μενιδίου, η οποία αναβλήθηκε στις 27 του Μάη 2008, και παραπέμπονται με την κατηγορία περί «παρακώλυσης συγκοινωνιών», για την συμμετοχή τους στον αγώνα για την υπογειοποίηση του προαστιακού. Η δίωξη ασκήθηκε με εισαγγελική εντολή, που επιδόθηκε στα μέλη της Επιτροπής Αγώνα, όπου κατηγορούνταν για συμμετοχή, στη μαζική συγκέντρωση της Κυριακής 27 Φλεβάρη 2005, που πραγματοποιήθηκε από τους κατοίκους των Αγίων Αναργύρων και του Μενιδίου, στο πλαίσιο ενός μεγάλου αγώνα που αναπτύχθηκε, ενάντια στο στήσιμο του τείχους του αίσχους, γύρω από τις γραμμές του ΟΣΕ και με αίτημα την υπογειοποίηση του προαστιακού. Χαρακτηριστική ήταν η παρουσία της αστυνομίας στην κινητοποίηση αυτή και οι απειλές της να πάρει τα ονόματα των συμμετεχόντων. Μαζί τους δικάζεται και ένας κάτοικος που εκείνη την ημέρα έλειπε στη Θεσσαλονίκη, μόνο και μόνο επειδή ήταν μέλος της επιτροπής!!!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ!

ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΘΩΟΙ

ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

ΠΟΥ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ ΕΡΓΟΣΕ – ΑΚΤΩΡ - ΔΗΜΟΙ – ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Αγαπητοί συνδημότες,

ένα καλό έργο, πρέπει να έχει και «χάπι εντ» - αυτός είναι ο κανόνας που ακολουθεί κατά πώς φαίνεται, και το έργο του προαστιακού:

• μετά το κόψιμο 2.500 δέντρων, την καταστροφή αυτού του πνεύμονα πρασίνου πλάι στις γραμμές, καθώς και του πευκώνα,
• μετά από τα τείχη των 8 μέτρων και την οριστική διχοτόμηση του Δήμου,
• μετά το κυκλοφοριακό χάος που έχει προκληθεί, όπου η διάβαση της Ευβοίας και της Κ. Παλαμά είναι άσκηση για γερά νεύρα κάθε πρωί,
• μετά τον καθημερινό ανυπόφορο θόρυβο από τα έργα και τη σκόνη που εισπνέουμε, μαζί με τα καλώδια των 25.000 βολτ που πρόσφατα τοποθετήθηκαν,

ήρθε η ώρα των δικαστηρίων. Όχι για αυτούς που σχεδίασαν και υλοποίησαν το έργο του προαστιακού (οι δικές τους παρανομίες παραβλέπονται…). Αλλά για αυτούς που βγήκαν στους δρόμους να υπερασπιστούν το περιβάλλον. Για τους αγωνιστές της Επιτροπής Αγώνα για την πλήρη Υπογειοποίηση των γραμμών, με την κατηγορία της παρακώλυσης συγκοινωνιών.

Ποιοι επιχειρούν να τιμωρήσουν τη δράση της Επιτροπής Αγώνα; Προφανώς όσοι μπήκαν στο στόχαστρο των αγώνων μας: Κυβέρνηση (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ από κοινού σχεδίασαν, εγκαινίασαν, υλοποίησαν το έργο και αρνήθηκαν τη λύση της πλήρους υπογειοποίησης), Δήμαρχοι (στήριξαν τον τρόπο εκτέλεσης του έργου), ΕΡΓΟΣΕ και ανάδοχες εταιρείες. Και με ένα κατασκευασμένο και αστήριχτο κατηγορητήριο, έρχονται να ζητήσουν και τα ρέστα!

ΑΠΑΝΤΑΜΕ: ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΜΑΣΤΕ. Είμαστε εδώ, ο αγώνας μας συνεχίζεται. Η προκλητική αντιμετώπιση των κατοίκων της Δυτικής Αθήνας, το θάψιμο των προσδοκιών μας για μια καλύτερη ζωή σε ένα ανθρώπινο περιβάλλον, πρέπει να βρει απάντηση. Και η απάντηση βρίσκεται στο δυνάμωμα των αγώνων μας, την ενίσχυση της Επιτροπής Αγώνα! Καλούμε όλους τους αβόλευτους πολίτες, τους ανθρώπους που παλέψαμε μαζί, όλους όσους ονειρεύονται να ΖΟΥΝ, όχι να επιβιώνουν, να ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ – ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ για:

• Άμεση αποκατάσταση του πρασίνου γύρω από τις γραμμές.
• Μέτρα για την ηχορρύπανση, περιορισμός των υπερυψηλών τάσεων.
• Άμεση ανακούφιση από το κυκλοφοριακό χάος με παρεμβάσεις (πεζοδρομήσεις – μονοδρομήσεις).
• Να παραχωρηθεί ο χώρος του ΟΣΕ – να φύγει το Αμαξοστάσιο και το 301, να φυτευτούν και να γίνουν χώρος αναψυχής και αθλητισμού.
• Ούτε ένα μέτρο σε μπετό- Όχι άλλη οικοδόμηση. Αύξηση των ελεύθερων χώρων.
• Όχι στην εμπορευματοποίηση – υποβάθμιση του Πάρκου. Να επεκταθεί το Πάρκο με κάθε ελεύθερη αδόμητη έκταση (πχ Υπ. Γεωργίας) με την οποία συνορεύει.
• Όχι στην καταπάτηση της κεντρικής πλατείας των Αγίων Αναργύρων – οι δημοτικοί χώροι στους δημότες και όχι στους ιδιώτες!

Να αθωωθούν οι αγωνιστές – όχι στην ποινικοποίηση των αγώνων μας!

Για όλους τους παραπάνω λόγους, ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΖΟΜΕΝΩΝ

στα Δικαστήρια της Ευελπίδων, στις 14 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στους 8 ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Νέο εργοδοτικό έγκλημα

Τη Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου δύο νεαροί εργάτες από την Ινδία και το Νεπάλ έχασαν τη ζωή τους από αναθυμιάσεις δουλεύοντας για τη σύνδεση παιδικού σταθμού με αγωγό της ΕΥΔΑΠ που ο Δήμος Κηφισίας είχε αναθέσει με εργολαβία στην εταιρία ΑΚΜΟΝ ΑΤΕ. Στο έργο δεν τηρούνταν ούτε τα στοιχειώδη μέτρα ασφάλειας. Τόσο ο Δήμος Κηφισιάς όσο και η ΕΥΔΑΠ έσπευσαν με ανακοινώσεις τους να ξεκαθαρίσουν ότι δεν έχουν καμία σχέση με το έγκλημα. Φυσικά «δεν έχουν καμία σχέση» όπως και όλοι οι οργανισμοί που στα πλαίσια της κυβερνητικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής εκχωρούν τα πάντα σε εργολάβους για να καταργηθεί κάθε έννοια εργατικών δικαιωμάτων και μέτρων ασφάλειας. Η μετοχή της ΕΥΔΑΠ στο χρηματιστήριο να ανεβαίνει και όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες...

Οι εργάτες που ξεκίνησαν για τη δουλειά το πρωί και δεν γύρισαν στο σπίτι τους έχουν φτάσει τους 63 μέσα στο 2009. Οι εργοδότες, η κυβέρνηση, ο δικομματισμός έχουν αποδείξει ότι θεωρούν αναλώσιμη τη ζωή των εργαζομένων προκειμένου να προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση και η συσσώρευση του πλούτου στους λίγους. Μόνη απάντηση είναι να ακουστεί δυνατά η φωνή των εργαζομένων, να εκφραστεί η οργή απέναντι στις πολιτικές της φτώχειας, της ανεργίας, της εκμετάλλευσης.

Πάγωμα μισθών...